خانه‌ی آینه‌ورزان / گروه معماری مان

نام پروژه: خانه‌ی آینه‌ورزان
معماری: گروه معماری مان
معماران: مجید زمانی، محدثه یونسی
تیم طراحی: حامد کرمی، حمید کرمی، سارا محمدی
موقعیت: ایران، دماوند
مساحت زمین: ۵۳۰ متر مربع
مساحت زیربنا: ۳۸۵ متر مربع
سال آغاز: ۱۳۹۶
سال پایان: ۱۳۹۸
جوایز: رتبه‌ی سوم جایزه‌ی معمار در بخش مسکونی تک‌واحدی، ۱۳۹۸
عکاس: حمید طوری کرمی، حامد طوری کرمی

ترجمه اختصاصی ایوان:

پروژه‌ی معماری خانه‌ی آینه‌ورزان محل اقامت دائمی یک زوج جوان با بستر فرهنگی و هنری خاص است که با بافت اجتماعی محله‌ای که پروژه در آن قرار دارد متفاوت است. در ابتدا، این تفاوت فرهنگی و خواسته‌ها و انتظارات مشتری پروژه را به طرحی درونگرا هدایت کرد. طرحی که ساختمان را به عنوان یک واحد جداگانه در نظر نمی‌گیرد.

First Floor Plan

این پروژه حول محور حداکثر استفاده از نور خورشید و چشم‌اندازهای زیبای کوه‌های البرز و همچنین سایر پتانسیل‌هایی شکل گرفت که ما را از زندگی شهری به محیط‌های روستایی جذب می‌کند. این سایت در حاشیه‌ی روستا واقع شده است، دورترین نقطه‌ای که ساخت و ساز مجاز است. این مکان نیاز به رویکردی داشت که بتواند احساس امنیت را برای ساکنان ایجاد کند.

براساس اندازه‌گیری‌های سایت، طراحان سه لایه‌ی کاربردی برای فضاهای داخلی خانه تعریف کردند. دو محور در دو طرف ساختمان لایه‌ای فرورفته ایجاد کرد که از پنجره‌ها، نورگیرها و راهروها تشکیل شده است. این استراتژی دید فضاهای داخلی را از بیرون به حداقل رسانده و قرار گرفتن در معرض نور روز و چشم‌اندازهای اطراف را به حداکثر رسانده است. نقش این دو محور فراتر از تأمین نور و دید روز است. به صورت افقی، دو محور بین سه لایه کاربردی طرح تعریف شد. شفافیت ویژگی اصلی این محورها است که کل ساختمان را قابل مشاهده و کنترل می‌کند.

Section A-A

علاوه بر این، تقاطع این محورها و فضاهای داخلی باعث ایجاد حفره‌های عمودی می‌شود که طبقات مختلف را از نظر بصری به هم متصل می‌کند و در نتیجه احساس ایمنی و کنترل را افزایش می‌دهد. جدا از این اتصال بصری (اعم از عمودی و افقی)، ساکنان می‌توانند به راحتی از این محورها عبور کرده و بین لایه‌های کاربردی حرکت کنند. عناصر مختلف این امکان را در طبقات و لایه‌های مختلف ایجاد می‌کنند:

الف- بازشوهای شیشه‌ای بین فضاهای داخلی در طبقه‌ی همکف امکان دسترسی از ناهارخوری و اتاق پذیرایی به آشپزخانه و بالعکس را فراهم می‌کند.
ب- در طبقه‌ی اول، پل‌هایی که بالکن را به کتابخانه و اتاق نشیمن و همچنین اتاق نشیمن را به اتاق خواب و راه‌پله متصل می‌کند، نقش مشابهی را ایفا می‌کنند. این فضاهای انتقالی با اتصال به خارج، عملکردهای مختلف را به هم پیوند می‌دهند.
ج- راه‌پله واقع در محور ورودی اجازه‌ی حرکت بین لایه‌های عمودی را می‌دهد. همچنین دسترسی به دفتر در طبقه‌ی بالا را بدون آسیب رساندن به حریم خصوصی ساکنان تسهیل می‌کند.

West Elevation

دو بالکن، در دو طبقه مختلف و در دو نمای متفاوت، نشان دهنده‌ی دو رویکرد است. راه‌پله‌ی مرکزی به بالکنی در طبقه‌ی آخر منتهی می‌شود که از سه طرف محصور شده است و چشم‌انداز فوق‌العاده‌ای فقط به مزارع آبسرد دارد و نه به اطراف. این محل تجمع برای معاشرت و برگزاری مهمانی‌ها است. از سوی دیگر، بالکن طبقه‌ی اول پس از عبور از اتاق نشیمن و کتابخانه‌ی قابل دسترسی است. با ارائه‌ی اتصال بصری به طبقات دیگر، در نمای غربی سقف با یک طناب نصب شده است و به عنوان امتداد کتابخانه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

منبع: آرک‌دیلی

گالری تصاویر: