CX Landscape Creates a Biodiverse “Ribbon Bridge” in Canberra

ترجمه اختصاصی ایوان:

گروه “سی اکس لنداسکیپ” یک “پل روبان” از “تنوع زیستی” در کانبرای استرالیا را می آفریند.

گروه “سی اکس لنداسکیپ” جزئیات پیشنهادی پل “روبان های زندگی”، یک پل زنده برای کانبرای استرالیا را منتشر کرد. این طرح به عنوان بخشی از مسابقه طراحی به نام “ریمارکینگ لاست کانکشنز” یا “توجه به روابط از دست رفته” که توسط انستیتوی معماران منظر استرالیا برگزار شد، که به منظور جست وجوی طرحی آب-محور بر پایه پل جاده ای، بر روی دریاچه گریفین در مرکز شهر کانبرا می باشد.

این مسابقه به منظور کشف ایده های جدید در مورد شهرهای پایدار در آینده، حل و فصل مسائل جاری طبیعی، فرهنگی و زیست محیطی با محوریت تغییرات آب و هوایی، از بین رفتن زیستگاه، شیوه زندگی پایدار و پتانسیل افزایش راه حل های نوآورانه برای نوسازی شهری برگزار شد.

طرح “سی اکس” با محوریت قرار دادن پوسته جنگلی بر روی پل جاده موجود، بین ساختمان مجلس و ساختمان مرکز تجارت جهانی متمرکز شده است. جنگل، با کپی برداری از یک تکه نمونه از “طبیعت وحشی” متعلق به ذخایر طبیعی واقع در رودخانه فوقانی به نام “رودخانه مولونگلو”، در پل ادامه پیدا می کند و پوسته بتنی را به صورت ارگانیک می پوشاند و معماری سبز ساختمان مجلس را منعکس می کند. در زیر این پوسته، هنر بومی موجود با طراحی بر روی ساختار احیا می شود تا نمادی از میراث فرهنگی از دست رفته باشد.

پل “روبان جنگلی” همچنین به عنوان راهروی حیات وحش خدمت می کند و پارک های شمال و جنوب دریاچه را به هم متصل می کند که از عرض آن بین ۳۰ تا ۱۰۰ متر متغیر است. حاشیه غربی سازه برای تبدیل شدن به یک تالاب، در داخل آب امتداد می یابد و دسترسی آب را برای مسافران فراهم می کند، همچنین گیاهان آبی در بهبود کیفیت آب نقش دارند.

روبان دیگر یک پارک خطی است، یک ساختار مستقل برای عبور مردم. در این بخش، ضمن به حداقل رساندن اختلال در فعالیت های حیات وحش، فرصت های آموزشی در فضای آزاد فراهم می آید. پانل های خورشیدی نیز برای ایجاد انرژی پاک برای استفاده از روشنایی، بهره برداری و حمل و نقل آینده احتمالی در میان سنگفرش ها تعبیه شده اند. اجزای اصلی پارک شامل یک برج مراقبت پرندگان، کاخ آبنما، هنر لیزر افکنی (طراحی با نور چراغ های لیزری) و کانال مشاهده چرخه زندگی آب است.

از ویژگی های محوطه سازی می توان به جنگلهای بادگیر در هر دو طرف، یک علفزار شهدآور، یک بوستان، یک بوشلند صخره ای (بوشلند: سرزمین های بکر و دست نخورده) و تالاب اشاره کرد. سنگها و کنده های مربوط نیز در امتداد گذر مهاجران، در یک چیدمان طبیعی، برای تامین پناهگاه قرار داده شده است.

ما به وسیله “راهروهای حیات وحش” و “پارک خطی” نمونه ای از اقدامات آینده “طرحریزی باغ-شهر” را نشان داده ایم. این جریان، جهت جدیدی را برای توسعه پایدار شهر فراهم می آورد، که آگاهی از تهدیدهای زیست محیطی را افزایش می دهد و تصورات غلط که “فضاهای سبز نمایانگر بوم شناسی است” و “پارک ها به معنای بوم شناسی هستند” را اصلاح می کند. با توجه به طبیعت و تاریخ محلی، با انعکاس روح و روان مکان، طرح ما جهت آینده توسعه پایدار شهری را تعیین کرده است.

منبع: آرک دیلی

گالری تصاویر: